RD plaatst over The Passion makkelijke preek voor eigen parochie

Vandaag doet het Reformatorisch Dagblad iets dat je eigenlijk kunt verwachten. Preken voor eigen parochie is altijd makkelijk. De hoofdredactie doet dan ook wat het merendeel van de lezers van de reformatorische krant verwacht. Het hoofdredactioneel commentaar serveert The Passion met niet mis te verstane woorden af. In de kop poneert het RD een stevige stelling: ‘The Passion imponeert mensen maar raakt nauwelijks harten’. 

Dat de doelgroep van het RD over het algemeen weinig met The Passion op heeft is niet zo verrassend. Het evenement past qua vorm, muziek en artiesten niet bij de ingetogen wijze waarop het geloof in deze kringen doorgaans wordt beleefd en uitgedragen. En dat is natuurlijk prima. Er zijn veel verschillende manieren om het lijden, sterven en de opstanding van Christus te herdenken. Maar de stevige woorden van de hoofdredactie zijn wel erg bedroevend en wat mij betreft misplaatst.

De stellige conclusie die de kop bevat is een mening die slechts op eigen smaak en geloofsbeleving gestoeld kan zijn. Mensen die bij The Passion betrokken zijn weten dat de werkelijkheid anders is. En als ik alleen al de nieuwsberichten rond The Passion volg, dan zie ik bijvoorbeeld artiesten die zich oprecht voorbereiden op de pittige rol die ze spelen. Hoofdrolspeler Jim de Groot ging zelfs enkele dagen het klooster in om te ontdekken wat het Evangelie betekent. Van de vele miljoenen kijkers delen jaarlijks velen via social media en op internetsites wat The Passion voor hen heeft betekend.

Maar er is nog iets anders. Ook in reformatorische kerken zal het Bijbelgedeelte over de zaaier ongetwijfeld worden bepreekt. Als christenen oprecht het voor hen zo belangrijke en levensveranderende Evangelie met anderen delen, dan hoeven ze zich niet te verantwoorden voor de oogst die dit oplevert. Het is slechts aan hen om trouw het goede nieuws te brengen. We weten dat God zelf verantwoording neemt voor de oogst. Wij hoeven voor Hem geen zieltjes te tellen. Dat is bij Hem in betere handen.

Het goede nieuws van Jezus Christus is zo belangrijk dat het op alle mogelijke manieren gedeeld mag en moet worden. In kerken, maar ook op straat. In tijdschriften, kranten en via social media. Voor mensen die in hun leven kerkbanken verslijten en voor anderen die met een wijde boog om de kerk heenlopen. Voor christenen die hun geloof vooral ernstig en bedachtzaam beleven en voor hen die graag uitbundig vieren dat hun Verlosser leeft.

Akkoord, het RD steekt in het stuk ook de hand in eigen boezem. Het eindigt met de vraag wat reformatorische christenen zelf doen om hun buurman voor Christus te winnen. Dat is te prijzen en een terechte vraag, eigenlijk voor iedereen die het verhaal van Jezus belangrijk vindt om door te geven, dus ook voor mij. Maar wat zou het een winst zijn als we het als christenen aandurven om wijzende vingers achterwege te laten en onze handen in plaats daarvan te vouwen, omdat we weten dat God alles overziet.

Gelukkig raakt ook The Passion harten. Het is een van de middelen waardoor ook mensen die niet zomaar een kerk binnenlopen de kans krijgen om iets van Jezus te ontdekken. Dat, en dat God kijkt naar wat er in harten leeft, maakt mij dankbaar.

[Voetnoot: deze blog schreef ik op persoonlijke titel en in eigen tijd.]

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s