‘Je ziet er wel goed uit’

In de spiegel kijkt een paar ogen me vermoeid aan. Eigenlijk heb ik niet zo’n zin in deze dag. Niet dat er iets op het programma staat waar ik tegenop zie. Sterker nog: er staat helemaal niets op het programma. Zal ik me scheren? Het is alweer drie dagen geleden. Even later verdeel ik het schuim op mijn gezicht; met korte voorzichtige halen volgt het scheermes de contouren van mijn kin. Het voelt toch weer even fris aan, zo’n glad gezicht. Een vreemd tintelend gevoel herinnert me aan mijn onrustige huid. Net zoals een maand geleden, toen het allemaal begon.

Het is terug

Na wat kleine, jeukende bultjes op mijn kin, zat begin oktober al snel mijn hele gezicht onder de rode uitslag. Een allergische reactie, dacht de huisarts. Ik smeerde braaf het zalfje op de plekken. Maar toen op mijn vingers en andere lichaamsdelen voor mij bekende rode knobbeltjes verschenen, wist ik zelf dat de oorzaak een andere was. ‘De sarcoïdose is terug,’ hoorde ik mezelf tegen mijn vrouw zeggen. En eigenlijk had ik het al gevoeld. Dat intens vermoeide, kortademige, uitgeputte gevoel kende ik nog van enkele jaren geleden, toen de ziekte ook had toegeslagen.

Kuur

Een dag later slikte ik de eerste behoorlijke dosis prednison, de eerste van een tienweekse kuur. Binnen twee weken zijn de huidontstekingen nagenoeg verdwenen, de kuur doet z’n werk. Dat is natuurlijk maar kunstmatig, het is spannend of mijn auto-immuunsysteem het straks zelf weer aankan.

Niet werken

Tijdens de lange, stille dagen heb ik veel tijd om na te denken. Gelukkig ben ik vrij optmistisch van aard. En toch maak ik me ook zorgen; zal ik er chronisch last van krijgen, nu de sarcoidose na enkele jaren rust weer toeslaat? Zal ik na deze kuur mijn werk weer kunnen oppakken? ‘In elk geval de komende acht weken nog niet werken. Er gebeurt meer in je lichaam dan je denkt en je moet zo optimaal de kans krijgen om te herstellen,’ zegt de bedrijfsarts. Ik ben blij met haar begrip, gelukkig is ze streng voor me, want ik ben van nature niet zo’n stilzitter. Ik heb weinig keus. Fietste ik recent nog 120 kilometer door de Limburgse heuvels, nu is een ritje van 2 kilometer al een uitdaging voor me.

Verrot

Ik moest even een drempeltje over, om na vier weken afwezigheid weer mijn werk binnen te stappen om de bedrijfsarts te bezoeken. Het doet goed dat veel collega’s blij zijn me weer te zien en informeren hoe het gaat. Tegelijk is de meestgehoorde reactie ‘je ziet er wel goed uit’. Niet gek om te horen als veertiger. En toch, soms zou ik willen dat ik er even uitzag zoals ik me deze periode meestal voel.

Gewoon verrot, uitgeput. Maar dat is ook weer zoiets.

.

Advertenties

4 gedachtes over “‘Je ziet er wel goed uit’

  1. Zo herkenbaar. Een gebroken been ziet iedereen. Maar wat de sarcoïdose in je lijf doet zien ze niet. Ze zien dat je moe bent. En dat je niet werkt. Maar je bent geen aansteller. Je bent gewoon heftig ziek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s