Ik ben een Post-itje

In mijn tienerjaren hadden we een dominee die jongeren best lastig vond. Hij had naar onze beleving geen idee wat ons bezig hield en waar we tegenaan liepen. Zijn vaste stopwoordjes waren ‘mooi zo’. Als hij me op zondag in de hal van de kerk tegenkwam: ‘mooi zo’, tijdens catechisatie: ‘mooi zo’… Gesprekken over actuele onderwerpen waren vaak lastig. Er gaapte een behoorlijke kloof. Eén keer heb ik bij hem gescoord. Toen ik zei dat de bijbelvertaling Het boek eigenlijk een kinderbijbel voor volwassenen is. Hij schaterde het uit. En toch merkte ik aan hem dat zijn geloof authentiek was. Dus hoewel ik nu vaak met bewondering hoor hoe onze kinderen op een heel andere manier catechisatie krijgen, denk ik nog wel eens aan hem terug.

Roeptoeter                                                                                                                                                                                                                                                                              Wanneer zijn we als christenen een leesbare brief van Christus? Het zijn best grote woorden. Ook nu we de resultaten van het Leef je geloof-onderzoek van de EO kennen. Het maakt me bescheiden en klein als ik bevestigd zie dat we als christenen vaker een negatieve roeptoeter zijn dan zo’n leesbare brief… Waarom vinden we het toch zo moeilijk om Jezus voorbeeld te volgen? Hij luisterde, stelde vragen, vertelde verhalen, deelde zijn leven… Daar kan ik nog veel van leren. Leesbare brief? Ik kom in het beste geval niet verder dan soms een post-itje…

Perspectief                                                                                                                                                                             En toch verlang ik daarnaar en maakt het me enthousiast. Ik herken me in het boek Herstellers van Gabe Lyons en wil er graag aan bijdragen dat we als christenen weer het héle verhaal gaan vertellen, of liever uitleven. Niet alleen van zonde en verlossing, maar ook van de aarde zoals God deze heeft bedoeld. En van de mogelijkheden om ons met elkaar uit te strekken naar herstel, om de wereld te zien in Gods perspectief. Niet met grote woorden, misschien juist wel met kleine daden. Want een heleboel post-itjes bij elkaar zijn samen toch ook een hele brief?

Marco van der Straten

[Hieronder een hoopvol voorbeeld. Deze post-itjes zijn tijdens het Leef je geloof-symposium dat de EO op 19 november 2012 organiseerde volgeschreven met ‘dromen voor Nederland’]

foto

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s